Fizjoterapia niemowląt
w Gdańsku

Z czym najczęściej zgłaszają się rodzice

Poniższa lista to najczęstsze powody wizyt, a nie zestaw rozpoznań. Żaden pojedynczy objaw nie przesądza o niczym, a wiele z nich mieści się w granicach normy. Jeśli któryś z nich znasz ze swojego domu, to dobry powód, żeby po prostu zapytać.

• Dziecko stale odwraca głowę w jedną stronę albo układa ciało w charakterystyczny łuk.
• Wyraźnie preferuje jedną rękę lub jedną stronę przy sięganiu i obracaniu.
• Protestuje przy leżeniu na brzuchu albo nie podnosi w tej pozycji głowy.
• Sprawia wrażenie wiotkiego, „przelewającego się" przez ręce, albo przeciwnie, bardzo napiętego i sztywnego.
• Kolejne etapy rozwoju ruchowego, obracanie, siadanie, raczkowanie, pojawiają się później niż u rówieśników.
• Rodzice słyszeli uwagę od pediatry lub położnej i chcą to sprawdzić u specjalisty.

Część rodziców przychodzi też bez żadnego niepokoju, po prostu na konsultację sprawdzającą. To rozsądne i często kończy się zapewnieniem, że wszystko jest w porządku, plus kilkoma wskazówkami na co dzień.

Jak wygląda wizyta

Zaczynam od rozmowy i od obserwacji. Patrzę, jak dziecko leży, jak się obraca, jak sięga, co robi spontanicznie, gdy nikt go nie prowokuje. Dopiero potem badam: oceniam napięcie mięśniowe, zakresy ruchu i symetrię.

Praca z niemowlęciem jest delikatna i krótka w odcinkach. Dziecko w tym wieku nie wykonuje ćwiczeń na polecenie, więc terapia polega na stwarzaniu sytuacji, w których samo chce się poruszyć w konkretny sposób. Jeśli protestuje, zmieniam pozycję albo robię przerwę. Płacz jest dla mnie informacją, nie etapem do przeczekania.

Co zostaje po wizycie

Najważniejsza część terapii dzieje się między wizytami. Godzina w gabinecie nie zmieni nawyku, który dziecko powtarza przez resztę tygodnia, dlatego dużą część spotkania poświęcam na pokazanie rodzicom konkretów: jak nosić, jak układać do snu i do zabawy, jak przewijać, żeby nie wzmacniać asymetrii, w co się bawić, żeby zachęcić do ruchu w trudniejszą stronę.

Nie zostawiam listy dwudziestu ćwiczeń do odhaczenia. Zwykle wychodzą dwie, trzy rzeczy wplecione w codzienność, bo tylko takie da się utrzymać.

Kiedy przyjść

Nie potrzebujesz skierowania. Jeśli coś Cię niepokoi, nie ma sensu czekać do kolejnego bilansu, bo im wcześniej, tym mniej utrwalony jest wzorzec i tym mniej pracy przed nami. Jeśli nic Cię nie niepokoi, a chcesz mieć pewność, konsultacja sprawdzająca też jest dobrym pomysłem.